إِنَّا

نَحۡنُ

نُحۡيِ

ٱلۡمَوۡتَىٰ

وَنَكۡتُبُ

مَا

قَدَّمُواْ

وَءَاثَٰرَهُمۡۚ

وَكُلَّ

شَيۡءٍ

أَحۡصَيۡنَٰهُ

فِيٓ

إِمَامٖ

مُّبِينٖ

١٢

Албатта, Биз Ўзимиз ўликларни тирилтирурмиз ва улар тақдим қилган нарсаларни ва қолдирган асарларни ёзурмиз. Очиқ-ойдин имомда(яъни номаи аъмолда) ҳар бир нарсанинг ҳисобини олиб қўйганмиз.¹