سائن ان کریں۔
سائن ان کریں۔
سائن ان کریں۔
زبان منتخب کریں۔
34:15
لقد كان لسبا في مسكنهم اية جنتان عن يمين وشمال كلوا من رزق ربكم واشكروا له بلدة طيبة ورب غفور ١٥
لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍۢ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌۭ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍۢ وَشِمَالٍۢ ۖ كُلُوا۟ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥ ۚ بَلْدَةٌۭ طَيِّبَةٌۭ وَرَبٌّ غَفُورٌۭ ١٥
لَقَدْ
كَانَ
لِسَبَاٍ
فِیْ
مَسْكَنِهِمْ
اٰیَةٌ ۚ
جَنَّتٰنِ
عَنْ
یَّمِیْنٍ
وَّشِمَالٍ ؕ۬
كُلُوْا
مِنْ
رِّزْقِ
رَبِّكُمْ
وَاشْكُرُوْا
لَهٗ ؕ
بَلْدَةٌ
طَیِّبَةٌ
وَّرَبٌّ
غَفُوْرٌ
۟
(اسی طرح) قوم سبا کے لیے بھی ان کے مسکن میں ایک نشانی موجود تھی دو باغات (کے سلسلے) تھے دائیں اور بائیں طرف کھائو اپنے رب کے رزق میں سے اور اس کا شکر اداکرو } (تمہارا) شہر بہت پاکیزہ ہے اور (تمہارا) رب بہت بخشنے والا ہے۔
تفاسیر
لیئرز
اسباق
تدبرات
جوابات
قرأت
حدیث
{مەملەكەتی (سەبە‌ء)} [ لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ ] پرسیار له‌ پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - كرا ئایا (سه‌به‌ء) زه‌ویه‌ یان ئافره‌ته‌؟ فه‌رمووى: (نه‌ زه‌ویه‌و نه‌ ئافره‌ته‌ به‌ڵكو پیاوێك بووه‌ ده‌ كوڕى هه‌بووه‌، شه‌شیان چوونه‌ بۆ یه‌مه‌ن و چواریان چوونه‌ بۆ شام، ئه‌وانه‌ى چوونه‌ بۆ شام: لخم و جذام وعامله‌و غسان بوونه‌، وه‌ ئه‌وانه‌ى چوونه‌ بۆ یه‌مه‌ن كنده‌و ئه‌شعه‌ریه‌كان و أزد و مذحج و حمیر و أنمار بوونه‌)، واته‌: بنچینه‌ى هۆزه‌كانى عه‌ره‌ب له‌ یه‌مه‌ن ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ بۆ ئه‌م ده‌ كه‌سه‌، وه‌ (سه‌به‌ء) پاشاو هۆزێك بوونه‌ له‌ یه‌مه‌ن شوێنی نیشته‌جێ بوونیان (مه‌ئریب) بووه‌و نێوان (مه‌ئریب و صه‌نعا) سێ قۆناغ بووه‌، ئێستا ناوچه‌یه‌كه‌ له‌ یه‌مه‌ن [ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ ] ئه‌میش نیشانه‌و به‌ڵگه‌ی ده‌سه‌ڵات و توانای خوای گه‌وره‌ بووه‌ كه‌ دوو باخیان هه‌بووه‌ له‌لای ڕاست و له‌لای چه‌پیانه‌وه‌ كه‌ جۆره‌ها به‌رووبوومی هه‌بووه‌ [ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: بخۆن له‌و ڕزق و ڕۆزیه‌ی كه‌ په‌روه‌ردگار پێی به‌خشیوون وه‌ سوپاسی خوای گه‌وره‌شی له‌سه‌ر بكه‌ن [ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ ] شارو وڵاتێكی خۆش له‌به‌ر زۆری دارو به‌رهه‌م و خۆشى ئاوهه‌وایان ته‌نانه‌ت وتراوه‌ مێش و مه‌گه‌زو كێچ و ئه‌و شتانه‌شیان نه‌بووه‌، (ئافره‌تیان به‌ ژێر داره‌كاندا تێده‌په‌ڕى و سه‌به‌ته‌كه‌ى له‌ بان سه‌رى بوو به‌بێ ئه‌وه‌ى خۆى به‌رهه‌م و میوه‌ لێبكاته‌وه‌ سه‌به‌ته‌كه‌ى پڕ ده‌بوو له‌ زۆرى و چڕى به‌رهه‌م و میوه‌كان خۆیان به‌رده‌بوونه‌وه‌) [ وَرَبٌّ غَفُورٌ (١٥) ] وه‌ په‌روه‌ردگارێكی زۆر لێخۆشبوو بۆ تاوانه‌كانتان.