دَعۡوَىٰهُمۡ

فِيهَا

سُبۡحَٰنَكَ

ٱللَّهُمَّ

وَتَحِيَّتُهُمۡ

فِيهَا

سَلَٰمٞۚ

وَءَاخِرُ

دَعۡوَىٰهُمۡ

أَنِ

ٱلۡحَمۡدُ

لِلَّهِ

رَبِّ

ٱلۡعَٰلَمِينَ

١٠

Onların oradaki duası: «Allah'ım! Seni noksan sıfatlardan tenzih ederiz!» (sözleridir). Orada birbirleriyle karşılaştıkça söyledikleri ise «selâm» dır. Onların dualarının sonu da şudur: Hamd, Âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur.