[ وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا ] وه وتهی حهق بهسهریاندا جێبهجێ ئهبێ وه خوای گهوره سزایان ئهدات بههۆی شهریك دانان و كوفر كردن و زوڵم و ستهمیان [ فَهُمْ لَا يَنْطِقُونَ (٨٥) ] وه ئهوان لهو كاتهدا ناتوانن قسه بكهن وه هیچ عوزرێكیان نیه.