وَجَعَلۡنَا

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

وَأُمَّهُۥٓ

ءَايَةٗ

وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ

إِلَىٰ

رَبۡوَةٖ

ذَاتِ

قَرَارٖ

وَمَعِينٖ

٥٠

Meryemoğlunu ve annesini de (kudretimize) bir alâmet kıldık; onları, yerleşmeye elverişli, sulu bir tepeye yerleştirdik.