وَإِنِّي

خِفۡتُ

ٱلۡمَوَٰلِيَ

مِن

وَرَآءِي

وَكَانَتِ

ٱمۡرَأَتِي

عَاقِرٗا

فَهَبۡ

لِي

مِن

لَّدُنكَ

وَلِيّٗا

٥

"Doğrusu ben, (din hususunda üzerlerine düşeni yapmayacaklarından) arkamdan gelecek ve işin başına geçecek olan yakınlarımdan korkuyorum. Karım da kısırlaştı. Sen kendi katından bana (yerime geçecek) bir oğul ver.