وَيَوۡمَ

يَعَضُّ

ٱلظَّالِمُ

عَلَىٰ

يَدَيۡهِ

يَقُولُ

يَٰلَيۡتَنِي

ٱتَّخَذۡتُ

مَعَ

ٱلرَّسُولِ

سَبِيلٗا

٢٧

O gün, zalim kimse (pişmanlıktan) ellerini ısırıp şöyle der: Keşke o peygamberle birlikte bir yol tutsaydım!