كَانَ

ٱلنَّاسُ

أُمَّةٗ

وَٰحِدَةٗ

فَبَعَثَ

ٱللَّهُ

ٱلنَّبِيِّـۧنَ

مُبَشِّرِينَ

وَمُنذِرِينَ

وَأَنزَلَ

مَعَهُمُ

ٱلۡكِتَٰبَ

بِٱلۡحَقِّ

لِيَحۡكُمَ

بَيۡنَ

ٱلنَّاسِ

فِيمَا

ٱخۡتَلَفُواْ

فِيهِۚ

وَمَا

ٱخۡتَلَفَ

فِيهِ

إِلَّا

ٱلَّذِينَ

أُوتُوهُ

مِنۢ

بَعۡدِ

مَا

جَآءَتۡهُمُ

ٱلۡبَيِّنَٰتُ

بَغۡيَۢا

بَيۡنَهُمۡۖ

فَهَدَى

ٱللَّهُ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

لِمَا

ٱخۡتَلَفُواْ

فِيهِ

مِنَ

ٱلۡحَقِّ

بِإِذۡنِهِۦۗ

وَٱللَّهُ

يَهۡدِي

مَن

يَشَآءُ

إِلَىٰ

صِرَٰطٖ

مُّسۡتَقِيمٍ

٢١٣

İnsanlar tek bir ümmet idi. Sonra Allah, müjdeleyici ve uyarıcı olarak peygamberleri gönderdi. İnsanlar arasında, anlaşmazlığa düştükleri hususlarda hüküm vermeleri için, onlarla beraber hak yolu gösteren kitapları da gönderdi. Ancak kendilerine kitap verilenler, apaçık deliller geldikten sonra, aralarındaki kıskançlıktan ötürü dinde anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah iman edenlere, üzerinde ihtilafa düştükleri hakkı (gerçeği) izniyle gösterdi. Allah dilediğini doğru yola iletir.