لَقَدۡ

مَنَّ

ٱللَّهُ

عَلَى

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

إِذۡ

بَعَثَ

فِيهِمۡ

رَسُولٗا

مِّنۡ

أَنفُسِهِمۡ

يَتۡلُواْ

عَلَيۡهِمۡ

ءَايَٰتِهِۦ

وَيُزَكِّيهِمۡ

وَيُعَلِّمُهُمُ

ٱلۡكِتَٰبَ

وَٱلۡحِكۡمَةَ

وَإِن

كَانُواْ

مِن

قَبۡلُ

لَفِي

ضَلَٰلٖ

مُّبِينٍ

١٦٤

Andolsun ki Allah, müminlere kendilerinden, onlara kendi âyetlerini okuyan, onları arındıran ve onlara kitab ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle büyük bir lütufta bulunmuştur. Oysa onlar, daha önce apaçık bir sapıklık içindeydiler.