اِذْ

رَاٰ

نَارًا

فَقَالَ

لِاَهْلِهِ

امْكُثُوْۤا

اِنِّیْۤ

اٰنَسْتُ

نَارًا

لَّعَلِّیْۤ

اٰتِیْكُمْ

مِّنْهَا

بِقَبَسٍ

اَوْ

اَجِدُ

عَلَی

النَّارِ

هُدًی

۟

Бир кезде ал (алыстан) от(тун жалынын) көрүп, үй-бүлөсүнө: «Ушул жерде(н эч кайда жылбай) тургула. Мен от көрүүдөмүн. Мүмкүн, андан бир аз чок таап келээрмин же болбосо оттун жакынынан бир жол көргөзүүчү табаармын» – деди.[1] ¹