وَقَالَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

لَن

نُّؤۡمِنَ

بِهَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانِ

وَلَا

بِٱلَّذِي

بَيۡنَ

يَدَيۡهِۗ

وَلَوۡ

تَرَىٰٓ

إِذِ

ٱلظَّٰلِمُونَ

مَوۡقُوفُونَ

عِندَ

رَبِّهِمۡ

يَرۡجِعُ

بَعۡضُهُمۡ

إِلَىٰ

بَعۡضٍ

ٱلۡقَوۡلَ

يَقُولُ

ٱلَّذِينَ

ٱسۡتُضۡعِفُواْ

لِلَّذِينَ

ٱسۡتَكۡبَرُواْ

لَوۡلَآ

أَنتُمۡ

لَكُنَّا

مُؤۡمِنِينَ

٣١

Куфр келтирганлар: «Ушбу Қуръонга ҳам, ундан олдинги нарсага ҳам ҳеч иймон келтирмасмиз», дедилар. Агар сен ўша золимларнинг Роббилари ҳузурида турғазиб қўйилганларида бир-бирларига гап қайтараётганларини кўрсанг эди. Ўшанда заиф саналганлар мутакаббирлик қилганларга: «Сиз бўлмаганингизда, албатта, биз мўмин бўлар эдик», дерлар.¹