﴿فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابࣰا یَبۡحَثُ فِی ٱلۡأَرۡضِ﴾ يَنْبُش التراب بمنقاره وبرجله وَيُثِيرهُ عَلَى غُرَاب مَيِّت حَتَّى وَارَاهُ ﴿لِیُرِیَهُۥ كَیۡفَ یُوَ ٰرِی﴾ يَسْتُر ﴿سَوۡءَةَ﴾ جِيفَة ﴿أَخِیهِۚ قَالَ یَـٰوَیۡلَتَىٰۤ أَعَجَزۡتُ﴾ عَنْ ﴿أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَـٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَ ٰرِیَ سَوۡءَةَ أَخِیۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّـٰدِمِینَ ٣١﴾ عَلَى حَمْله وَحَفَرَ لَهُ وَوَارَاهُ