وَلَمَّا

جَآءَ

مُوسَىٰ

لِمِيقَٰتِنَا

وَكَلَّمَهُۥ

رَبُّهُۥ

قَالَ

رَبِّ

أَرِنِيٓ

أَنظُرۡ

إِلَيۡكَۚ

قَالَ

لَن

تَرَىٰنِي

وَلَٰكِنِ

ٱنظُرۡ

إِلَى

ٱلۡجَبَلِ

فَإِنِ

ٱسۡتَقَرَّ

مَكَانَهُۥ

فَسَوۡفَ

تَرَىٰنِيۚ

فَلَمَّا

تَجَلَّىٰ

رَبُّهُۥ

لِلۡجَبَلِ

جَعَلَهُۥ

دَكّٗا

وَخَرَّ

مُوسَىٰ

صَعِقٗاۚ

فَلَمَّآ

أَفَاقَ

قَالَ

سُبۡحَٰنَكَ

تُبۡتُ

إِلَيۡكَ

وَأَنَا۠

أَوَّلُ

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

١٤٣

En toen Moesa op de aangewezen tijd en plaats bij Ons kwam en zijn Heer tot hem sprak, zei hij: “O mijn Heer! (Ik verlang naar uw ontmoeting zo erg dat ik niet kan wachten om u te zien in uw perfectie pas na de dood) ik wil u aanschouwen, zodat ik U kan zien.” Allah zei: “Jij kan Mij niet zien (in deze wereld), maar kijk naar de berg als het daar stil op zijn plaats blijft staan, dan zul je Mij zien.” Dus toen zijn Heer zich aan de berg openbaarde, liet Hij het instorten en tot stof vergaan, en Moesa viel bewusteloos neer. Toen hij weer bijkwam, zei hij: “Verheerlijkt bent U, ik wend mij tot U in berouw en ik ben de eerste onder de gelovigen.”