تَتَجَافَىٰ

جُنُوبُهُمۡ

عَنِ

ٱلۡمَضَاجِعِ

يَدۡعُونَ

رَبَّهُمۡ

خَوۡفٗا

وَطَمَعٗا

وَمِمَّا

رَزَقۡنَٰهُمۡ

يُنفِقُونَ

١٦

Hun zijden verlaten hun bedden, om hun Heer vol hoop en vrees te smeken en geven uit (aan liefdadigheid) van hetgeen waarmee Wij hen hebben voorzien.