[ وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ ] وه‌ من نه‌فسی خۆم پاك ناكه‌مه‌وه‌ چونكه‌ نه‌فسی هه‌موو كه‌سێك فه‌رمانی پێ ده‌كات به‌ خراپه‌و نه‌فس زۆر فه‌رمانكاره‌ به‌ خراپه‌ [ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي ] ته‌نها ئه‌وه‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ ڕه‌حمی پێ بكات له‌و نه‌فسانه‌ وه‌كو نه‌فسی پێغه‌مبه‌ران [ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ (٥٣) ] به‌راستى په‌روه‌ردگارم زۆر لێخۆشبوو به‌به‌زه‌ییه‌.