তাফসির: Yusuf ১২:১৭

[ قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ ] وتیان: ئه‌ی باوكه‌ ئێمه‌ ڕۆیشتین پێشبڕكێ بكه‌ین له‌ تیر هاویشتن یان له‌ سوارچاكیدا [ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ] وه‌ یوسفمان له‌لای جلوبه‌رگ و شتومه‌كه‌كانمان داناو گورگ خواردی [ وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ (١٧) ] هه‌ر چه‌نده‌ تۆ باوه‌ڕ به‌ ئێمه‌ ناكه‌یت ئه‌گه‌ر ئێمه‌ ڕاستگۆیش بین.