التفسير: النمل ٨٧:٢٧

[ وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ] وه‌ له‌ ڕۆژی قیامه‌تیش كه‌ ئیسرافیل فوو ئه‌كات به‌ كه‌ڕه‌نادا [ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ ] وه‌ هه‌رچی له‌ ئاسمانه‌كان و زه‌ویدایه‌ به‌ فریشته‌و مرۆڤه‌وه‌ هه‌ر هه‌مووی ئه‌ترسێ له‌به‌ر سه‌ختی ئه‌و ڕۆژه‌ [ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ] ته‌نها كه‌سانێك خوای گه‌وره‌ ویستی لێ بێ كه‌ وتراوه‌: پێغه‌مبه‌ران و شه‌هیدانن كه‌ لاى خواى گه‌وره‌ن و رۆزییان ده‌دات [ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ (٨٧) ] وه‌ خه‌ڵكی هه‌مووی به‌ زه‌لیلی و به‌ ملكه‌چی دێن و كه‌س دوا ناكه‌وێت.