وَلَقَدۡ

بَعَثۡنَا

فِي

كُلِّ

أُمَّةٖ

رَّسُولًا

أَنِ

ٱعۡبُدُواْ

ٱللَّهَ

وَٱجۡتَنِبُواْ

ٱلطَّٰغُوتَۖ

فَمِنۡهُم

مَّنۡ

هَدَى

ٱللَّهُ

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

حَقَّتۡ

عَلَيۡهِ

ٱلضَّلَٰلَةُۚ

فَسِيرُواْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

فَٱنظُرُواْ

كَيۡفَ

كَانَ

عَٰقِبَةُ

ٱلۡمُكَذِّبِينَ

٣٦

Биз ар бир элге «Аллахка гана ибадат кылгыла, (башка) “кудайлардан” алыс болгула (деп айта турган) пайгамбарларды жибергенбиз. Ал үммөттөрдөн кээ бирлерин Аллах туура жолго баштаган болсо, кээ бирөөлөрүнүн[1] башына адашуучулук түшкөн. Эми, жер бетинде саякат кылып, (пайгамбарлардын жолун) “жалган” дегендердин акыбети кандай болгонун көргүлө! ¹