يَٰٓأَيُّهَا

ٱلنَّبِيُّ

إِذَا

جَآءَكَ

ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ

يُبَايِعۡنَكَ

عَلَىٰٓ

أَن

لَّا

يُشۡرِكۡنَ

بِٱللَّهِ

شَيۡـٔٗا

وَلَا

يَسۡرِقۡنَ

وَلَا

يَزۡنِينَ

وَلَا

يَقۡتُلۡنَ

أَوۡلَٰدَهُنَّ

وَلَا

يَأۡتِينَ

بِبُهۡتَٰنٖ

يَفۡتَرِينَهُۥ

بَيۡنَ

أَيۡدِيهِنَّ

وَأَرۡجُلِهِنَّ

وَلَا

يَعۡصِينَكَ

فِي

مَعۡرُوفٖ

فَبَايِعۡهُنَّ

وَٱسۡتَغۡفِرۡ

لَهُنَّ

ٱللَّهَۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

١٢

Yã kai Annabi! Idan mãtã mũminai suka zo maka sunã yi maka mubãya'a a kan bã zã su yi shirki da Allah ba ga kõme, kuma bã su yin sãtã, kuma bã su yin zina, kuma bã su kashe,¹ ya'yansu, kuma bã su zuwa da ƙarya da suke ƙirƙirãwa² a tsãkanin hannuwansu da ƙafãfunsu kuma bã su sãɓa maka ga wani abu da aka sani na sharĩ'a, to, ka karɓi mubãya'arsu, kuma ka nẽmi Allah Ya gãfarta musu. Lalle Allah Mai gãfara ne, Mai jin ƙai.