حَتّٰۤی

اِذَا

بَلَغَ

مَطْلِعَ

الشَّمْسِ

وَجَدَهَا

تَطْلُعُ

عَلٰی

قَوْمٍ

لَّمْ

نَجْعَلْ

لَّهُمْ

مِّنْ

دُوْنِهَا

سِتْرًا

۟ۙ

Ушул бойдон Күн чыгышка жетти да, бир элдин үстүнөн күн нурун чачып турганын көрдү. Биз бул элге Күндөн бөлөк «чүмбөт» кылган эмес элек.[1] ¹