وَإِذۡ

أَخَذۡنَا

مِيثَٰقَ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

لَا

تَعۡبُدُونَ

إِلَّا

ٱللَّهَ

وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ

إِحۡسَانٗا

وَذِي

ٱلۡقُرۡبَىٰ

وَٱلۡيَتَٰمَىٰ

وَٱلۡمَسَٰكِينِ

وَقُولُواْ

لِلنَّاسِ

حُسۡنٗا

وَأَقِيمُواْ

ٱلصَّلَوٰةَ

وَءَاتُواْ

ٱلزَّكَوٰةَ

ثُمَّ

تَوَلَّيۡتُمۡ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّنكُمۡ

وَأَنتُم

مُّعۡرِضُونَ

٨٣

Эстегиле, Биз Исраил урпактарынан “Аллахтан башка Кудайга сыйынбагыла, ата-энеңерге, тууган-уругуңарга, жетимдерге, бей-бечараларга жакшылык кылгыла, адамдарга жакшы сөз айткыла, намазды толук аткаргыла жана зекетти бергиле” деп ант-убада алган элек. Кийин силер – бир аз кишиден башкаңар – жүзүңөрдү үйрүп (каапыр болуп) кеттиңер.