وَإِذَا

تُتۡلَىٰ

عَلَيۡهِمۡ

ءَايَٰتُنَا

قَالُواْ

قَدۡ

سَمِعۡنَا

لَوۡ

نَشَآءُ

لَقُلۡنَا

مِثۡلَ

هَٰذَآ

إِنۡ

هَٰذَآ

إِلَّآ

أَسَٰطِيرُ

ٱلۡأَوَّلِينَ

٣١

Эгер аларга Биздин аяттарыбыз окулса: “Биз укканбыз. Эгер кааласак буга окшогонду биз деле айта алабыз. Бул байыркылардын жомокторунан башка нерсе эмес” дешет.[1] ¹