وَكَذَٰلِكَ

جَعَلۡنَا

فِي

كُلِّ

قَرۡيَةٍ

أَكَٰبِرَ

مُجۡرِمِيهَا

لِيَمۡكُرُواْ

فِيهَاۖ

وَمَا

يَمۡكُرُونَ

إِلَّا

بِأَنفُسِهِمۡ

وَمَا

يَشۡعُرُونَ

١٢٣

Ошентип, Биз ар бир айыл-шаарга, ошол жерде (динге каршы) айла-амал кылуусу үчүн, күнөөкөр чоңдорун койдук. Алар амалкөйлүк кылышат, бирок сезбеген абалда өздөрүн-өздөрү алдашат.[1] ¹