يَٰٓأَيُّهَا

ٱلنَّبِيُّ

إِنَّآ

أَحۡلَلۡنَا

لَكَ

أَزۡوَٰجَكَ

ٱلَّٰتِيٓ

ءَاتَيۡتَ

أُجُورَهُنَّ

وَمَا

مَلَكَتۡ

يَمِينُكَ

مِمَّآ

أَفَآءَ

ٱللَّهُ

عَلَيۡكَ

وَبَنَاتِ

عَمِّكَ

وَبَنَاتِ

عَمَّٰتِكَ

وَبَنَاتِ

خَالِكَ

وَبَنَاتِ

خَٰلَٰتِكَ

ٱلَّٰتِي

هَاجَرۡنَ

مَعَكَ

وَٱمۡرَأَةٗ

مُّؤۡمِنَةً

إِن

وَهَبَتۡ

نَفۡسَهَا

لِلنَّبِيِّ

إِنۡ

أَرَادَ

ٱلنَّبِيُّ

أَن

يَسۡتَنكِحَهَا

خَالِصَةٗ

لَّكَ

مِن

دُونِ

ٱلۡمُؤۡمِنِينَۗ

قَدۡ

عَلِمۡنَا

مَا

فَرَضۡنَا

عَلَيۡهِمۡ

فِيٓ

أَزۡوَٰجِهِمۡ

وَمَا

مَلَكَتۡ

أَيۡمَٰنُهُمۡ

لِكَيۡلَا

يَكُونَ

عَلَيۡكَ

حَرَجٞۗ

وَكَانَ

ٱللَّهُ

غَفُورٗا

رَّحِيمٗا

٥٠

Оо, пайгамбар! Биз сага махрын берген жубайларыңды, Аллах (согуштардан) олжо кылып берген күңдөрүңдү, (дагы) абаңдын, атаңдын эже-карындаштарынын, таякеңдин жана таежеңдин (кыздарынын арасынан) сени менен бирге көчүп (Мединага) келгендерин адал кылдык. Жана өзүн пайгамбарга белек кылган ар бир ыймандуу аялды – эгер пайгамбар аны өз никесине алууну кааласа – адал кылдык. (Бул укук, оо, пайгамбар) башка момундарсыз жалгыз өзүңө тиешелүү. Албетте, момундарга аялдары, күңдөрү жөнүндө парз кылган нерселерибизди Өзүбүз жакшы билебиз.[1] (Сага бул укуктар) жүрөгүң сыгылбасын деп (берилди). Аллах - Кечирүүчү, Ырайымдуу. ¹