Sign in
Sign in
Sign in
Select Language

Rebar Kurdish Tafsir Tafsir: Yusuf Ayah 31

12:31
فلما سمعت بمكرهن ارسلت اليهن واعتدت لهن متكا واتت كل واحدة منهن سكينا وقالت اخرج عليهن فلما راينه اكبرنه وقطعن ايديهن وقلن حاش لله ما هاذا بشرا ان هاذا الا ملك كريم ٣١
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًۭٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍۢ مِّنْهُنَّ سِكِّينًۭا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا هَـٰذَا بَشَرًا إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا مَلَكٌۭ كَرِيمٌۭ ٣١
فَلَمَّاﱁ
سَمِعَتۡﱂ
بِمَكۡرِهِنَّﱃ
أَرۡسَلَتۡﱄ
إِلَيۡهِنَّﱅ
وَأَعۡتَدَتۡﱆ
لَهُنَّﱇ
مُتَّكَـٔٗاﱈ
وَءَاتَتۡﱉ
كُلَّﱊ
وَٰحِدَةٖﱋ
مِّنۡهُنَّﱌ
سِكِّينٗاﱍ
وَقَالَتِﱎ
ٱخۡرُجۡﱏ
عَلَيۡهِنَّۖﱐﱑ
فَلَمَّاﱒ
رَأَيۡنَهُۥٓﱓ
أَكۡبَرۡنَهُۥﱔ
وَقَطَّعۡنَﱕ
أَيۡدِيَهُنَّﱖ
وَقُلۡنَﱗ
حَٰشَﱘ
لِلَّهِﱙ
مَاﱚ
هَٰذَاﱛ
بَشَرًاﱜ
إِنۡﱝ
هَٰذَآﱞ
إِلَّاﱟ
مَلَكٞﱠ
كَرِيمٞﱡ
٣١ﱢ
When she heard about their gossip,1 she invited them and set a banquet for them. She gave each one a knife, then said ˹to Joseph˺, “Come out before them.” When they saw him, they were so stunned ˹by his beauty˺ that they cut their hands,2 and exclaimed, “Good God! This cannot be human; this must be a noble angel!”
Tafsirs
Layers
Lessons
Reflections
Answers
Qira'at
Hadith
[ فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ ] كاتێك ئه‌میش قسه‌ی ئافره‌تانی شاری بیست ناردی به‌ شوێنیاندا، كه‌ وتراوه‌: ئه‌وانیش مه‌به‌ستیان ئه‌وه‌ بووه‌ به‌هۆی ئه‌م قسه‌یه‌وه‌ بگه‌نه‌ كۆشك و یوسف ببینن [ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً ] وه‌ جێگاو خواردنی بۆ ئاماده‌ كردن [ وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا ] وه‌ میوه‌ی بۆ دانان و هه‌ر یه‌كێك له‌وانیش چه‌قۆیه‌كی دایه‌ ده‌ستیانه‌وه‌ [ وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ] ئه‌و كاته‌ وتی: ئه‌ی یوسف وه‌ره‌ ده‌ره‌وه‌ بۆ لایان ( كه‌ ئه‌مه‌یش كه‌مته‌رخه‌می مێرده‌كه‌ی بووه‌ كه‌ دووباره‌ یوسفی - صلی الله علیه وسلم - له‌گه‌ڵ خێزانه‌كه‌یدا له‌و ماڵه‌دا هێشتۆته‌وه‌) [ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ ] كاتێك ئافره‌تان یوسفیان بینی زۆر به‌لایانه‌وه‌ گه‌وره‌و جوان بوو وه‌ سه‌ریان سوڕما (نیوه‌ی جوانی دونیا به‌ خۆى و دایكی به‌خشرابوو) [ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ ] وه‌ ئاگایان له‌ خۆیان نه‌ماو ده‌ستی خۆیان بڕی (ئافره‌ته‌كه‌ وتى: ئێوه‌ به‌ ته‌نها بینینێكى واتان به‌سه‌رهات ئیتر بۆ لۆمه‌ى من ده‌كه‌ن كه‌ له‌گه‌ڵیدا ده‌ژیم؟!) [ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ ] وه‌ وتیان: پاك و مونه‌ززه‌هی بۆ خوای گه‌وره‌، یان په‌نا به‌خواى گه‌وره‌ [ مَا هَذَا بَشَرًا ] به‌ڕاستی ئه‌مه‌ مرۆڤـ نیه‌و جوانییه‌كه‌ی بێ وێنه‌یه‌ [ إِنْ هَذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ (٣١) ] ئه‌مه‌ هیچ شتێك نیه‌ ته‌نها فریشته‌یه‌كی زۆر جوان و به‌ڕێز نه‌بێ.