Zgjidh Gjuhën
Tafseer Jalalayn Tefsir: Yunus Aja 24
انما مثل الحياة الدنيا كماء انزلناه من السماء فاختلط به نبات الارض مما ياكل الناس والانعام حتى اذا اخذت الارض زخرفها وازينت وظن اهلها انهم قادرون عليها اتاها امرنا ليلا او نهارا فجعلناها حصيدا كان لم تغن بالامس كذالك نفصل الايات لقوم يتفكرون ٢٤
إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ٢٤
إِنَّمَاﲢ
مَثَلُﲣ
ٱلۡحَيَوٰةِﲤ
ٱلدُّنۡيَاﲥ
كَمَآءٍﲦ
أَنزَلۡنَٰهُﲧ
مِنَﲨ
ٱلسَّمَآءِﲩ
فَٱخۡتَلَطَﲪ
بِهِۦﲫ
نَبَاتُﲬ
ٱلۡأَرۡضِﲭ
مِمَّاﲮ
يَأۡكُلُﲯ
ٱلنَّاسُﲰ
وَٱلۡأَنۡعَٰمُﲱ
حَتَّىٰٓﲲ
إِذَآﲳ
أَخَذَتِﲴ
ٱلۡأَرۡضُﲵ
زُخۡرُفَهَاﲶ
وَٱزَّيَّنَتۡﲷ
وَظَنَّﲸ
أَهۡلُهَآﲹ
أَنَّهُمۡﲺ
قَٰدِرُونَﲻ
عَلَيۡهَآﲼ
أَتَىٰهَآﲽ
أَمۡرُنَاﲾ
لَيۡلًاﲿ
أَوۡﳀ
نَهَارٗاﳁ
فَجَعَلۡنَٰهَاﳂ
حَصِيدٗاﳃ
كَأَنﳄ
لَّمۡﳅ
تَغۡنَﳆ
بِٱلۡأَمۡسِۚﳇﳈ
كَذَٰلِكَﳉ
نُفَصِّلُﳊ
ٱلۡأٓيَٰتِﳋ
لِقَوۡمٖﳌ
يَتَفَكَّرُونَﳍ
٢٤ﳎ
Shembulli i jetës së kësaj bote është si i një shiu që e kemi zbritur nga qielli, e me anën e të cilit gërshetohen bimët e tokës (mbijnë dhe shpeshtohen të gjitha llojet) prej nga hanë njerëzit e kafshët deri kur toka të ketë marrë stolinë e vet dhe të jetë zbukuruar (me bimë, pemë e behar), e banorët e saj të mendojnë se janë të zotët e saj, e asaj i vjen urdhëri ynë, natën ose ditën, Ne e bëjmë atë (të mbjellat) të korrur sikurse të mos ekzistonte dje. Kështu Ne u sqarojmë faktet njerëzve që mendojnë.
Tefsiret
Shtresat
Mësimet
Reflektime
Përgjigjet
Kiraat
Hadith
﴿إِنَّمَا مَثَلُ﴾ صِفَة ﴿ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا كَمَاۤءٍ﴾ مَطَر ﴿أَنزَلۡنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ﴾ بِسَبَبِهِ ﴿نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ﴾ وَاشْتَبَكَ بَعْضه بِبَعْضٍ ﴿مِمَّا یَأۡكُلُ ٱلنَّاسُ﴾ مِنْ الْبُرّ وَالشَّعِير وَغَيْرهمَا ﴿وَٱلۡأَنۡعَـٰمُ﴾ مِنْ الْكَلَأ ﴿حَتَّىٰۤ إِذَاۤ أَخَذَتِ ٱلۡأَرۡضُ زُخۡرُفَهَا﴾ بَهْجَتهَا مِنْ النَّبَات ﴿وَٱزَّیَّنَتۡ﴾ بِالزَّهْرِ وَأَصْله تَزَيَّنَتْ أُبْدِلَتْ التَّاء زَايًا وَأُدْغِمَتْ فِي الزَّاي ﴿وَظَنَّ أَهۡلُهَاۤ أَنَّهُمۡ قَـٰدِرُونَ عَلَیۡهَاۤ﴾ مُتَمَكِّنُونَ مِنْ تَحْصِيل ثِمَارهَا ﴿أَتَىٰهَاۤ أَمۡرُنَا﴾ قَضَاؤُنَا أَوْ عَذَابنَا ﴿لَیۡلًا أَوۡ نَهَارࣰا فَجَعَلۡنَـٰهَا﴾ أَيْ زَرْعهَا ﴿حَصِیدࣰا﴾ كَالْمَحْصُودِ بِالْمَنَاجِلِ ﴿كَأَن﴾ مُخَفَّفَة أَيْ كَأَنَّهَا ﴿لَّمۡ تَغۡنَ﴾ تَكُنْ ﴿بِٱلۡأَمۡسِۚ كَذَ ٰلِكَ نُفَصِّلُ﴾ نبين ﴿ٱلۡـَٔایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَتَفَكَّرُونَ ٢٤﴾