{ئیبلیس فێڵ لە ئادەم دەكات} [ فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ ] شهیتان وهسوهسهی بۆ دروست كرد به دهنگێكی نهێنی [ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ ] وتی: ئهی ئادهم ئایا ڕێنماییت بكهم بۆ دارێك كه ئهگهر لێی بخۆیت بۆ ههمیشه زیندوو ئهبیت و مردنت بهسهردا نایهت [ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَى (١٢٠) ] وه موڵكێكیش كه ههرگیز لهناو ناچێت و كهم ناكات.