وَلَقَدۡ

رَٰوَدُوهُ

عَن

ضَيۡفِهِۦ

فَطَمَسۡنَآ

أَعۡيُنَهُمۡ

فَذُوقُواْ

عَذَابِي

وَنُذُرِ

٣٧

و به راستی آن‌ها از او (= لوط) خواستند که مهمانش را (برای کار زشت) در اختیار‌شان بگذارد، پس ما دیدگان‌شان را کور کردیم، (و گفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا و (طعم) هشدار‌های مرا بچشید».