[ وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ ] وه خزمهتكارانى بهههشت بهسهریاندا ئهگهڕێن و خواردنهوهیان بۆ دێنن بهو قاپ و گڵاس و كوپانهی كه له زیوه [ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (١٥) ] وه كوپهكانیش شوشهیهو له زیوه، (ئهو نازو نیعهتانهی له بهههشتدا ههیه خوای گهوره له دونیادا هاوشێوهی ئهوانهى بۆ مرۆڤ داناوه، ئهمه تهنها شتێكه كه له دونیادا هاوشێوهى نیه وهكو (ابن عهباس) ئهفهرمووێ كه زیو بێت و شوشه بێت و ناوهوهى له دهرهوهى دیار بێت).