[ فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا ] دوای ئه‌وه كاتێك كه مانگی بینی ده‌ركه‌وت [ قَالَ هَذَا رَبِّي ] وتی: ئه‌مه‌یان خوای منه [ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ (٧٧) ] كاتێك كه مانگیش ئاوا بوو دیار نه‌ما وتی: ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره هیدایه‌تم نه‌دات ئه‌وه منیش یه‌كێك ئه‌بم له‌و قه‌ومه وێڵ و گومڕاو سه‌رلێشێواوانه‌ی كه ڕێگای حه‌قیان ون كردووه.