التفسير: البقرة ٣٤:٢

[ وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ ] په‌روه‌ردگار ئه‌مری كرد به‌ فریشته‌كان كه‌ كڕنۆشی ڕێزو ئیحترام بۆ ئاده‌م به‌رن كه‌ له‌ شه‌ریعه‌تی خۆماندا حه‌رام كراوه‌ ئه‌م شته‌ تایبه‌ت بووه‌ به‌وانه‌وه‌ [ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ (٣٤) ] هه‌موویان سوجده‌یان بۆ برد ته‌نها ئیبلیس نه‌بێ كه‌ له‌ جن بوو به‌ڵام زۆر خواپه‌رست و چاكه‌كار بوو له‌ناو مه‌لائیكه‌ته‌كاندا بوو ئه‌م سوجده‌ی نه‌بردو ڕه‌فزی كردو ڕه‌تی كرده‌وه‌و خۆی به‌ گه‌وره‌ زانی و وتی من له‌و باشترم من له‌ ئاگر دروستكراوم و ئه‌و له‌ قوڕ، وه‌ له‌ زانیاری خوای گه‌وره‌ هه‌بوو كه‌ ئه‌مه‌ كافر ده‌رئه‌چێ وه‌ كافر بوو.